แวะกินข้าวที่เขื่อนเฉลียงลับเสียหน่อย

ไปธุระที่ดินที่เพชรบูรณ์ เป็นที่ดินของผมนี่แหละ ซึ่งเป็นมรดกรับโอนมาจากแม่ผมเอง เป็นที่แปลงนึง แล้วทีนี้สมัยพ่อผมเนี่ย ไปตกลงซื้อขาย (ราคากันเองมั่กๆเมื่อสมัยสิบยี่สิบกว่าปีก่อนโน่นแน่ะ) ว่าเค้าขอแบ่งที่ส่วนนึงประมาณสองงานเพื่อปลูกบ้าน แต่ก็ไม่มีสัญญาอะไรเลยนะ คือพูดกันปากเปล่าเลยล่ะ แล้วก็ไม่มีการโอนที่กันเลย ด้วยสาเหตุอะไรก็ไม่รู้ล่ะ พอที่ดินตกเป็นของผมปั๊บ เค้าก็คงจะตะหงิดๆอยากจะแยกที่แล้วล่ะมั้ง ก็แหมมันตั้งนานแสนนานแล้วนี่นา สัญญงสัญญาอะไรก็ไม่มี นี่ถ้าผมจะโกงก็คงไม่ใช่เรื่องยาก 55555+ แต่ก็ไม่หรอกครับ ถึงจะตกลงกันตั้งแต่รุ่นพ่อ ถึงจะมารุ่นผมก็ควรรักษาคำพูดครับ แต่ก็ไม่ว่างไปโอนสักที สุดท้ายเลยตัดสินใจไปหาพี่ไก่เพื่อเซ็นมอบอำนาจให้พี่ไก่เป็นคนจัดการเรื่องนี้ให้ครับ ดังนั้นผมก็จะไม่ต้องวุ่นวายอะไรเลย

แวะกินข้าวที่เขื่อนเฉลียงลับเสียหน่อย

พอทำธุระเสร็จก็เลยแวะช๊อปซื้อเสื้อผ้าหน่อย ครั้งแรกเลยที่ซื้อเยอะ ผมเป็นคนไม่ค่อยซื้อเสื้อผ้าน่ะครับ จุกจิกเนี่ยไม่ซื้อ แต่ซื้อทีนึงก็เยอะเลยอ่ะ

ใส่ความเห็น